Posts met de tag Open adoptie



Persoonlijk · oktober 11, 2019
Het is de meest gestelde vraag "Hoe is het om een open adoptie te hebben?" Op die vraag is niet 1 antwoord mogelijk want iedere situatie is anders. Het contact is aan veranderingen onderhevig en zeker niet altijd makkelijk maar wat ben ik er blij mee. Er is toch niets mooiers dan dat je zoon kan zeggen "Mijn mama's zijn niet alleen beide gek op mij, ze houden ook van elkaar".

Persoonlijk · september 05, 2019
Joshua heeft enorm lang getwijfeld of hij wel of niet zijn biologische moeder wou ontmoeten toen we in Amerika waren. Opeens wist hij het zeker, hij wou haar zien! Maar dat had nog wel wat voeten in de aarde en terwijl ik dacht wat doe je nu, gaf ze hem eigenlijk een groot cadeau.

Persoonlijk · augustus 07, 2019
River en Jeremiah hebben altijd geweten dat ze geadopteerd zijn en ook dat ze nog broers en een zus in Amerika hebben. Met twee broers was contact, er was echter 1 ding. De broers wisten niet dat River en Jeremiah hun zusje en broertje waren. Ze wisten zelfs niet dat ze geadopteerd zijn. Tot één van de broers op onderzoek uit ging. Wat volgde was een prachtige ontmoeting.

Persoonlijk · maart 13, 2019
Ik moest afgelopen week het moeilijkste doen wat ik ooit gedaan heb. Ik moest het hart van mijn kinderen breken, ze hun grote droom afpakken. Ik was de slecht nieuws brenger en wist dat het hun vreselijk veel pijn zou doen maar ze hadden recht op de waarheid.

Persoonlijk · maart 05, 2019
Is open adoptie nu wel handig voor kinderen? Is het niet enorm verwarrend? Zijn het dan wel écht jouw kinderen? Is open adoptie altijd enkel mooi en gezellig? Dat laatste zeker niet, maar waard is het, het allemaal absoluut!

Natasja · december 10, 2018
December, het is de maand om terug te kijken, om de balans op te maken en om extra tijd door te brengen met dierbaren. De tijd van kaarsjes, kerstboom en cadeautjes. Tradities, oude en nieuwe. Familie. Dichtbij maar ook ver weg.

Persoonlijk · juli 19, 2018
Je bent jarig en dat brengt zo veel herinneringen met zich mee. Er is niets mis met mijn geheugen maar zo sterk als mijn herinneringen zijn aan die weken voor en na jouw geboorte is geen enkele herinnering. Ik weet het allemaal nog exact. Waar ik was, wat ik deed, wat ik dacht...tot daar het bericht was, dat je mijn zoon zou zijn!.

Persoonlijk · juni 05, 2018
Ik zeg heel eerlijk dat ik tijdens het gehele proces van adopteren eigenlijk nooit heb stil gestaan bij de biologische opa's en oma's. Altijd heb ik gezegd dat contact, met de biologische moeder of nog mooier met de biologische ouders, mij een enorm voorrecht leek. Geen spoorloos verhalen maar van beide kanten weten wat er speelt. Als je dan de kans krijgt om die opa en oma ook te ontmoeten is dat zo'n kostbaar geschenk.