Persoonlijk

Trauma neemt geen vakantie.
Lekker even genieten van jullie welverdiende rust', het is een zin die veel ouders en kinderen uit zorg-intensieve gezinnen te horen krijgen als ze op vakantie gaan. Heel lief bedoeld en je laat daarmee absoluut zien dat je de zwaarte die er soms in deze gezinnen is ziet maar helaas trauma neemt geen vakantie.

Hoop doet leven.
Toen ik een tikkie aan het blog toevoegde was dat zeker geen beslissing die ik in een opwelling nam. Dagen heb ik er over nagedacht, gewikt en gewogen. Overweldigd was ik door jullie lieve reacties. Ik had een reden waarom ik het deed, een gevoel. Een bijgeloof en het kwam uit.

Wat is dat nou eigenlijk een open adoptie
Steeds vaker krijg ik vragen binnen over wat een open adoptie nou precies inhoud. Of het dan eigenlijk geen pleegzorg is en of de kinderen dan wel bij mij blijven. Waarom ik er voor koos en hoe de band is ontstaan met de buikmama's. Ik zal de komende tijd daar uitgebreid op ingaan.

Ik begreep opeens wat ze bedoelde.
Dat ik eigenwijs en koppig ben is geen geheim. Dat ik graag zelf de touwtjes in eigen handen houd en denk alles zelf te kunnen of moeten doen is dat ook niet. Het is niet dat ik denk de dingen beter te kunnen of weten maar het voelt veilig om op jezelf te moeten vertrouwen, je weet of iets wel of niet gebeurt en hoe het gebeurt. Daarnaast vind ik het simpelweg moeilijk om hulp te aanvaarden want direct popt er dan een stemmetje in mij op met de vraag 'Ben ik jou hulp wel waard'

DIY: Gekleurde speelrijst maak je zo.
Kleine kinderen vinden het heel erg leuk om te helpen bij allerhande klusjes. Nog leuker is het natuurlijk om te helpen bij het maken van je eigen speelgoed. Dat kan heel goed bij het maken van gekleurde speelrijst. Zo doe je dat!

Ik wil nog een diploma.
Ooit zei een vriendje tegen mij 'Jij moet altijd alles zeker weten en als je dat niet weet dan ga je net zolang door tot je die kennis wel hebt. Het is je geluk en je handicap'. Ik vond dat toen een enorm overtrokken reactie. Hij maakte hem dan ook voor het eerst tijdens een onenigheid maar kwam er later nog vaker op terug. Nu na al die jaren denk ik dat hij wel gelijk had en dat er daarin nog steeds weinig veranderd is.

Een jaar ben je bij ons.
Bij adoptie zijn er enorm veel bewoordingen voor het moment dat een kind bij zijn adoptieouders komt. Van Gotcha-day tot Hebbesdag. Ik krijg persoonlijk de kriebels van die termen, natuurlijk is het een mooi moment dat je kind bij je komt en je een familie wordt maar er zit aan die dag ook veel verdriet vast. Verdriet wat geen feestje verdient. Toch blijft die dag dat een kind dat bij je gaat wonen, een speciale dag. Vandaag is het een jaar geleden dat hij hier binnen kwam.

Nooit had ik erbij stil gestaan hoe dit woord iemand kan laten voelen.
Als klein meisje kon ik mij uren verwonderen over waarom iets zo heet als dat het heet. Pas na Grieks en Latijn begon ik de oorsprong van woorden te begrijpen maar kon ik nog geïntrigeerd raken door de impact van een woord. Nog steeds kan ik echt genieten van een mooi geschreven tekst, een gedicht, een songtekst en natuurlijk heb ook ik meegekregen hoe woorden die we gewend waren te gebruiken verdwijnen uit de taal omdat ze kwetsend blijken.

Stiekem weet ik dat ze gelijk heeft.
Ik houd ervan als mensen rechtstreeks zijn, als ze er geen heel verhaal van maken maar to the point komen en zeggen wat ze eigenlijk willen zeggen. Eerlijk, oprecht en ja dat kan soms confronterend zijn maar dan weet je wel waar je aan toe bent. De mensen die mij goed kennen zullen mij dan ook nooit verpakt iets vertellen, ze weten dat ik kriebels krijg van mooie praatjes en een gruwelijke hekel heb aan leugens. Zoiets kan dan wel een eyeopener zijn.

Moederdag, met een lach en een traan.
Moederdag is een van die dagen die extra betekenis krijgt als het plaatje niet standaard is. Of dat nu is omdat je gewild of ongewild kinderloos bent, je een sterrenkindje hebt, je geen contact hebt met je kinderen, je kind niet bij je woont of zoals hier thuis omdat er mama's gemist worden.

Meer weergeven