Persoonlijk

Ze wil zo graag naar Amerika.
River heeft een doel of eigenlijk is het inmiddels al een missie geworden, ze wil naar Amerika. Ze wil haar oma zien, iets leuks doen met haar broers, gewoon rondlopen daar waar ze vandaan komt maar de allergrootste wens is toch wel pancakes eten met haar buikmama.

Ik weet dat het ze pijn zal doen.
Hoe ga je straks om met het verdriet als een kindje weer uit je leven verdwijnt? Vind je het niet moeilijk dat je je kinderen dit verdriet aan zult doen? Het zijn vragen die ik bijna dagelijks krijg nu mensen weten dat we pleegkinderen gaan opvangen.

Moederdag, heb ik wel recht op die dag?
Ik kreeg al ontelbaar vaak de vraag of de liefde die ik voel voor de kinderen gelijk is. Kan je wel hetzelfde voelen voor een kind dat een ander droeg? Is de liefde die je voelt niet anders? Ik kan daar voor niemand anders dan mezelf antwoord op geven. Voor mij is er geen enkel verschil qua houden van maar er is wel een heel groot verschil en rond Moederdag ben ik mij daar altijd extra bewust van.

Waarom moet ik weer bewijzen dat ik dom ben.
Ik behoor tot die groep mensen die niet echt geloven in eindtoetsen. Uiteraard moet je kijken of iemand bepaalde kennis beheerst maar ik denk dat er zeker bij jonge kinderen andere methodes voor zijn dan klassikaal een eindtoets afnemen. Die mening heb ik altijd gehad maar vanochtend werd mij glashelder voorgeschoteld wat het met kinderen kan doen.

Het grootste gevaar van pesten
Ik ben een vrij open boek. Mensen mogen vrijwel alles van mij weten. Het doorbreken van een taboe of open zijn over zaken die gevoelig liggen of waar niet zoveel over gepraat wordt vind ik niet moeilijk. Juist door open te zijn over dingen denk ik dat je begrip kunt krijgen voor bepaalde zaken want hoe kan iemand iets echt begrijpen als hij of zij de situatie niet kent. Toch zijn er ook dingen waarover ik het moeilijk vind om te schrijven.

Ik laat mijn kind geld lenen om andere te helpen.
Mijn ouders zeiden vroeger altijd 'Charlotte die heeft het zielige vogeltjes-syndroom'. Ze doelde daarmee op het feit dat ik graag help. Ik kan niet mijn hoofd omdraaien en denken zoek het zelf maar uit als ik zie dat iemand hulp nodig heeft. Zinsy helpt ook graag maar is een stuk sceptischer. Ze wou graag mensen helpen maar dan echt. Ik gaf haar geld om het uit te lenen en op die manier mensen te helpen. Inmiddels doet ze dat nu ruim 2 jaar.

Waarom sta je dat toe?
Wie mijn stories wel eens voorbij ziet komen ziet dat mijn kinderen geen 'ik zit netjes en blijf daar zitten'-kinderen zijn. Nee, het liefst hangen ze ondersteboven ergens te bungelen, klimmen tot duizelingwekkende hoogtes in bomen en balanceren op een randje. Ik houd mijn hart regelmatig vast en enkele jaren geleden riep ik nog de hele tijd 'Pas op' en 'Niet doen' maar nu laat ik ze. De vraag waarom ik dat doe krijg ik heel vaak, ik vertel het je graag.

Wereld Autisme dag
Autisme een woord waarbij ik tot 22 jaar geleden niet echt een beeld bij had. Het woord riep geen emoties op en een dag als Wereld Autisme dag zou langs mij heen gaan zonder enige aandacht van mijn kant. Nu is dat anders. Autisme roept enorm veel woorden en emoties op en een helder beeld, mijn zoon!

Hij moest en zou een blikje hebben.
Ik hoorde keukendeurtjes open en dicht gaan. Daarna hoorde ik gemopper. Er was iemand duidelijk in een heftige discussie met zichzelf verwikkeld op dit vroege tijdstip. De wekker gaf 5 uur aan maar dat tijdstip deed er niet toe, hij had een missie. Hij moest en zou een blikje vinden.

9 jaar geleden werd ze geboren, mijn meisje.
Negen jaar geleden werd ze geboren. Een piepklein meisje, een echte strijder. Ik wist toen nog niet van haar bestaan, iets wat nu zo moeilijk valt voor te stellen.

Meer weergeven