Nog een jaar zonder jou.

Kerst is al 4 jaar niet meer hetzelfde. 

Het zal ook nooit meer hetzelfde worden want jij bent er niet meer.

Alles had anders kunnen zijn, alles had anders moeten zijn ….ik mis je!

Vandaag mis ik je nog harder.

Verlies kind
Vandaag mis ik je nog harder.

Vier jaar, dat is echt zo'n gedenkwaardig moment. Zo'n moment waarop je als moeder echt even moet slikken want je kleintje gaat naar school.

Jij zou ook na de kerstvakantie naar school gaan, als alles anders was gelopen.

Jij kreeg die kans niet, jij kreeg helemaal geen kans.

Ik kreeg ook geen kans om je in mijn armen te sluiten. Geen kans om je geur op te snuiven.

Geen kans om in je oor te fluisteren hoe veel ik van je hou.

 

Want dat doe ik. ik hou zielsveel van je.

Ik stel mij niet voor als moeder van zeven maar weet lieve schat dat dat absoluut niet is omdat je er niet toe doet. Het is niet zo dat ik dat niet deel omdat je niet voelt als mijn kind want dat doe je zeker wel. Het is alleen te pijnlijk. Ik kan niet keer op keer je verhaal vertellen. Na al die jaren kan ik dat nog steeds niet met droge ogen. Ik wil mensen niet in verlegenheid brengen door in huilen uit te barsten als ze er naar vragen. Daarbij komt dat ik met mensen niet kan delen hoe het gegaan is. 

Ik had je namelijk helemaal niet hoeven verliezen. Je had hier gewoon door de kamer kunnen rennen, we hadden nu gewoon samen een broodbakje voor school kunnen uitzoeken en we hadden samen kunnen knuffelen tot het tijd werd om te gaan slapen maar die kans kreeg je niet.

Niet omdat je niet gezond was, niet omdat je te vroeg kwam maar door factoren van buitenaf die ze met een mooi woord een onnatuurlijke doodsoorzaak noemen.

Een stom woord vind ik dat, het laat het beter klinken dan het is.

Ik had je moeten beschermen maar die kans kreeg ik niet zeggen de mensen dan. Ik moest wachten tot ik naar je toe mocht maar als er iets is dat ik uit dit alles heb geleerd dan is het dat je als moeder nooit op regeltjes moet vertrouwen, niet het braafste meisje van de klas moet willen zijn, als moeder moet je je hart volgen wie je ook probeert tegen te houden.

Niemand, ook ik niet weet of ik je dan had kunnen beschermen. Er zijn mensen die het hele verhaal kennen die zeggen dat ik er dan misschien ook niet meer was geweest maar in mijn hoofd zit dat verhaal anders.

Dan had ik je kunnen redden, dan hadden we naar een veilige plaats kunnen gaan en had ik je nu hier naast mij gehad.

Jij was dan opgegroeid met je broers en zussen, met de broer en zus die dezelfde buikmama als jou hebben.

 

Dit jaar is een raar jaar, alles loopt anders door corona.

Ik had mezelf voorgenomen om optimaal te genieten van de kerstperiode met je broers en zussen maar ik kan niet ontkennen dat het mij zwaar valt. Ik sta de laatste dagen met je op en ga er mee naar bed. 

Begrijp mij niet verkeerd, je bent altijd in mijn gedachte maar dat is het rare aan rouw en verdriet. Soms lijkt het inderdaad dat de scherpe kantjes eraf gaan, dat het iets wordt wat gewoon bij je hoort maar dan opeens is het er weer in alle hevigheid. Scheurt het verdriet je dwars doormidden. 

Terwijl het jouw datum wordt is dat gevoel er in alle hevigheid maar het kan ook plots optreden zoals een tijdje terug toen ik iemand zijn kind hoorde roepen en dat kind jouw naam droeg.

 

Je buikmama schreef mij van de week een heel kort berichtje. "Charlotte, je had hem niet kunnen redden er is maar een ding dat dat had gekund en dat is een leven zonder drugs en foute keuzes".

Lieve Jesiah, je bestaan was niet gepland maar wat was je welkom. Wat keken wij naar je uit. 

Het klopt aan de ene kant wat je buikmama zegt maar ik kan niet kwaad zijn op haar, niet meer.

ik heb uitvoerig met heel veel mensen gesproken die die wereld kennen, die exact weten hoe het is gegaan. Het heeft mij een beeld gegeven dat vergelijkbaar is met de slechtste film ooit. Hoe grimmig en in en in slecht sommige mensen zijn en misbruik maken van kwetsbare mensen. Zo wil ik haar namelijk in die situatie zien. Ze heeft de verkeerde vertrouwd en dat heeft jou het leven gekost.

 

Lieve Jesiah, de eerste maanden na je dood wou ik onder een deken blijven, wou ik het leven niet meer vieren.

Het was een van je zussen die zei "Hij krijgt de kans niet het leven te vieren, dan moeten wij dat extra doen voor hem". Lieve schat, dat probeer ik echt. Het is met vallen en opstaan.

9 van de 10 keer gaat dat uitstekend en soms zoals nu gaat dat even niet. Dan mis ik je zo keihard, dan ben ik zo boos op wat jou is aangedaan en zo verdrietig dat de glans van het leven even een matte, troebele laag is geworden.

En dat is prima.

Inmiddels weet ik dat rouw zich niet laat leiden, dat rouw niet iets is waar een handboek voor is, iets is waar geen tijdspad voor is, het is gewoon iets dat je moet voelen om te begrijpen. Niemand anders voelt het zo als jij het voelt dus moet je bij rouw ook gewoon doen waar jij je goed bij voelt. Er is geen goed of fout bij rouw en verlies.

Er is alleen wel heel veel fout bij jou niet bij mij hebben.

 

Lieve Jesiah, er is weer een jaar om zonder jou. Een jaar waarin je van peuter, kleuter zou worden. Een jaar waarin we weer allemaal dingen beleefde zonder jou. Ik ben weleens bang geweest dat de liefde die ik voelde toen ik wist dat ik je mama zou worden zou slijten omdat ik je nooit in mijn armen heb kunnen sluiten maar dat is gelukkig niet zo. Je zat vanaf het eerste moment in mijn hart en daar zal je altijd zitten.

Jij bent de ster die 's nachts voor ons schijnt, wij zullen overdag voor jou blijven stralen.

Lieve schat, tot ooit! Mama, houd zielsveel van je!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 8
  • #1

    Fred (zondag, 27 december 2020 10:22)

    ❤️

  • #2

    Colinda (zondag, 27 december 2020 10:39)

    Dikke knuffel! ❤

  • #3

    Jacintha (zondag, 27 december 2020 10:54)

    Voel de warmte rond je ��

  • #4

    Aafke (zondag, 27 december 2020 11:58)

  • #5

    Priscilla (zondag, 27 december 2020 12:12)

    Sterkte voor nu, maar ook voor alle momenten die nog komen gaan.
    Rouwen= houden van dn gaat dus nooit over
    Je geeft het een plekje, maar draagt het voor altijd met je mee.

  • #6

    Mariette (zondag, 27 december 2020 12:40)

    ❤️

  • #7

    Marieke (zondag, 27 december 2020 13:43)

    ❤️

  • #8

    Gerharda (zondag, 27 december 2020 13:53)