Posts met de tag Adoptie



Het is niet altijd leuk, zeker niet!
Ik krijg regelmatig berichtjes van mensen die zelf geadopteerd hebben, geadopteerd zijn of mensen die er een bepaalde mening of vragen over hebben. "Je doet net alsof het altijd leuk is met biologische ouders en alsof het altijd mogelijk is". Nou, het is niet altijd leuk en nee, het is niet altijd mogelijk. Ook bij ons niet.

Pleegzorg is geen adoptie.
Ik ontvang heel veel persoonlijke berichtjes via social media. Heel vaak gaan die over pleegzorg en adoptie. Oprechte vragen, mensen die hun eigen verhaal delen of mensen die een mening hebben. Ik probeer iedere vraag zo goed als mogelijk te beantwoorden. Een van de meest gestelde vragen is hoe ik pleegzorg ervaar in vergelijking tot adoptie. Daar is niet heel kort een antwoord op te geven daarom besloot ik er een blog over te schrijven waarin je het antwoord daarop leest.

Ben jij geworden wat je als kind wou worden?
Ben je geworden wat je als kind wou worden, was afgelopen week een vraag op de radio. Nou, dat was bij mij niet echt gelukt. Een gesprek over iets totaal anders kwam onverwachts op hetzelfde onderwerp terecht en dat zetten mij aan het denken.

Moederdag, heb ik wel recht op die dag?
Ik kreeg al ontelbaar vaak de vraag of de liefde die ik voel voor de kinderen gelijk is. Kan je wel hetzelfde voelen voor een kind dat een ander droeg? Is de liefde die je voelt niet anders? Ik kan daar voor niemand anders dan mezelf antwoord op geven. Voor mij is er geen enkel verschil qua houden van maar er is wel een heel groot verschil en rond Moederdag ben ik mij daar altijd extra bewust van.

Schaamte voor je geschiedenis.
Ik kreeg van de week een heel uitgebreid bericht van een volger. Ze bleek zelf een moeder die door omstandigheden ervoor heeft gekozen om haar kind op te laten groeien in een adoptiegezin. Ze vroeg mij hoe ik mijn kinderen leer om zich niet te schamen voor hun achtergrond. Als ze dat zou begrijpen zou ze ook contact durven opnemen met haar dochter. Een dochter die inmiddels 21 is. Het is een vraag die ik heel vaak krijg. Ik zal het uitleggen, er is namelijk niets om je voor te schamen.

In onze armen en wonderen bestaan.
Laatst schreef ik al hoe Jeremiah na zijn geboorte bij zijn pleegouders ging wonen en dat die mij direct duidelijk maakten dat zij er van overtuigd waren dat er medisch gezien meer aan de hand was met hem. Ze besloten zelf met hem naar een dokter te gaan.

Waarom adoptie en geen pleegzorg?
De vraag waarom ik voor adoptie koos in plaats van pleegzorg krijg ik met grote regelmaat. Vaak volgt daarna de zin "er zijn in Nederland ook heel veel kinderen die wachten op een plek in een gezin". Van die zin is geen woord gelogen en ik ben mij daar ook heel bewust van maar ik koos voor adoptie met een reden.

Als de vrouw die je kind draagt vermist is.
Ik schreef laatst al dat vroeg in de zwangerschap van Jeremiah bleek dat hij van alles zou mankeren. Er werd gesproken over anti-kell, Down syndroom en afwijkingen aan de organen. Zijn biologische moeder weigerde prenatale zorg. Ik heb haar gesmeekt toch te gaan maar ze was heel stellig, dit ging ze op haar manier doen. Ze zou hoop hebben en vroeg mij dat ook te hebben. Toen ze plotseling verdween bleef hoop houden het enige wat er nog over was.

Als ze zeggen dat ik ben weggegeven....
Ik wou enkel even een foto maken maar het oog van River viel op iets, Wat ze daarna zei bracht een brok in mijn keel maar wat heeft ze gelijk.

De laatste jaren lijkt iedere dag of maand wel in het teken te staan van iets. Ik besteed weinig tot geen aandacht aan zulke dagen maar aan de adoption awareness month wil ik graag aandacht geven. In deze post vertel ik je hoe het allemaal begon.

Meer weergeven