Posts met de tag Adoptie



Waar stopt het.
Is het niet verwarrend voor ze? Maar wie hoort dan bij wie? Kost het niet allemaal heel veel tijd? Waar stopt het? Het zijn vragen die ik wekelijks krijg over de lappendeken die onze familie is. In dit blog geef ik daar antwoord op.

Ik wil nog een diploma.
Ooit zei een vriendje tegen mij 'Jij moet altijd alles zeker weten en als je dat niet weet dan ga je net zolang door tot je die kennis wel hebt. Het is je geluk en je handicap'. Ik vond dat toen een enorm overtrokken reactie. Hij maakte hem dan ook voor het eerst tijdens een onenigheid maar kwam er later nog vaker op terug. Nu na al die jaren denk ik dat hij wel gelijk had en dat er daarin nog steeds weinig veranderd is.

Hoe gaat het met jullie?
De afgelopen dagen kreeg ik ontelbaar vaak de vraag 'Hoe gaat het met jullie?' Een kort en simpel antwoord is daar niet op te geven vandaar dit blog.

Ik dacht veel te weten maar bleek heel weinig te weten.
Het moment van afscheid nemen kwam steeds dichterbij en daarmee ook het besef dat ik hun moeder weer niet zou zien. Was het enkel om ons te beschermen of was het iets wat ze niet aankon? Beide kon ik enkel waarderen en respecteren maar ondanks dat was het iets wat niet goed voelde. Voor mijn gevoel moest ik haar zien, moest ik haar in de ogen kijken en was er nog iets om te zeggen.

Het is niet altijd leuk, zeker niet!
Ik krijg regelmatig berichtjes van mensen die zelf geadopteerd hebben, geadopteerd zijn of mensen die er een bepaalde mening of vragen over hebben. "Je doet net alsof het altijd leuk is met biologische ouders en alsof het altijd mogelijk is". Nou, het is niet altijd leuk en nee, het is niet altijd mogelijk. Ook bij ons niet.

Pleegzorg is geen adoptie.
Ik ontvang heel veel persoonlijke berichtjes via social media. Heel vaak gaan die over pleegzorg en adoptie. Oprechte vragen, mensen die hun eigen verhaal delen of mensen die een mening hebben. Ik probeer iedere vraag zo goed als mogelijk te beantwoorden. Een van de meest gestelde vragen is hoe ik pleegzorg ervaar in vergelijking tot adoptie. Daar is niet heel kort een antwoord op te geven daarom besloot ik er een blog over te schrijven waarin je het antwoord daarop leest.

Ben jij geworden wat je als kind wou worden?
Ben je geworden wat je als kind wou worden, was afgelopen week een vraag op de radio. Nou, dat was bij mij niet echt gelukt. Een gesprek over iets totaal anders kwam onverwachts op hetzelfde onderwerp terecht en dat zetten mij aan het denken.

Moederdag, heb ik wel recht op die dag?
Ik kreeg al ontelbaar vaak de vraag of de liefde die ik voel voor de kinderen gelijk is. Kan je wel hetzelfde voelen voor een kind dat een ander droeg? Is de liefde die je voelt niet anders? Ik kan daar voor niemand anders dan mezelf antwoord op geven. Voor mij is er geen enkel verschil qua houden van maar er is wel een heel groot verschil en rond Moederdag ben ik mij daar altijd extra bewust van.

Schaamte voor je geschiedenis.
Ik kreeg van de week een heel uitgebreid bericht van een volger. Ze bleek zelf een moeder die door omstandigheden ervoor heeft gekozen om haar kind op te laten groeien in een adoptiegezin. Ze vroeg mij hoe ik mijn kinderen leer om zich niet te schamen voor hun achtergrond. Als ze dat zou begrijpen zou ze ook contact durven opnemen met haar dochter. Een dochter die inmiddels 21 is. Het is een vraag die ik heel vaak krijg. Ik zal het uitleggen, er is namelijk niets om je voor te schamen.

In onze armen en wonderen bestaan.
Laatst schreef ik al hoe Jeremiah na zijn geboorte bij zijn pleegouders ging wonen en dat die mij direct duidelijk maakten dat zij er van overtuigd waren dat er medisch gezien meer aan de hand was met hem. Ze besloten zelf met hem naar een dokter te gaan.

Meer weergeven