Posts met de tag Adoptie



Toen ik niet zwanger kon worden was het een van de meest gehoorde tips die ik kreeg "Je zult zien als je er niet meer mee bezig bent dan ben je zo zwangere" Ik kan je vertellen dat het zo niet werkt. Toch is het soms zo dat als je ergens niet (meer) bezig bent, het ineens op je pad komt.

Binnenkort kun je een interview met mij lezen in Mijn Geheim. Toen ik gevraagd werd moest ik even nadenken voordat ik ja zei. Ik werd ook gevraagd voor een televisieprogramma maar daarop zei ik nee. De reden waarom ik dat deed, deel ik graag met je.

Soms lees je een boek dat je enorm aangrijpt en je geboeid houdt tot de laatste bladzijde. Het huis voor ongewenste meisjes van Joanna Goodman is absoluut zo'n boek.

Ik maak graag mensen blij, ik heb graag de touwtjes in handen en vind het moeilijk om teleurstellingen te zien. Die drie dingen waren de ingrediƫnten waardoor ik een geheim had. Niet iets omdat ik er zelf beter van werd maar omdat ik hem nooit meer zo verdrietig als vorig jaar wou zien. Dit leek mij een goed idee maar hij had mij door.

Het lag niet voor de hand. Geboren met een spina bifida wist ik niet beter dan dat ik niet zwanger zou kunnen worden. Dat was mij altijd gezegd. Veel mensen gingen er van uit dat ik daarom geen gezin zou willen. Maar ik heb het altijd geweten. Ik zou moeder worden! Ik wist alleen nog niet hoe. Ik werd drie keer mama via adoptie. Van die drie kinderen ben ik niet de enige moeder. Doet dat pijn als ze zegt dat ik haar echte moeder niet ben? Nee, want wat zij er mee zegt, klopt!

Met grote regelmaat krijg ik de vraag hoe mijn kinderen aan hun namen komen, of ze meerdere namen hebben en of ze anders zijn genoemd nadat ik ze geadopteerd heb. In dit blog geef ik antwoord op al die vragen.

Ik schreef het afgelopen zondag al in mijn stories op Instagram. Ik zou een blog plaatsen maar alles liep even anders. Terwijl ik achter de computer ging zitten kwam River naast mij staan. Aan haar blik zag ik direct dat de woorden op haar lippen brandde. Ik klapte de laptop dicht en keek haar aan. "Denk je dat ze mij nu beter begrijpen door corona?"

Ik steek mijn liefde en wat de biologische moeders van mijn kinderen voor mij betekenen nooit onder stoelen of banken. Ik ben intens dankbaar dat we in elkaars leven zijn. Vieren wij dan vandaag Birthmother's day?

Ik kan niet anders zeggen dan dat mijn kinderen het hele Coronaverhaal en de beperkingen die het oplegt enorm goed oppakken. Ze zijn angstig geweest toen hun zus zo ziek was en waren toen niet helemaal zichzelf maar dat zijn ze inmiddels wel weer en nu komen er vragen om de hoek kijken. "Wat als je nooit meer mag reizen en ik mijn moeder nooit meer kan zien?"

Het woord dankbaar lijkt wel onlosmakelijk verbonden te zijn aan het woord adoptie. Begrijp mij niet verkeerd, ik ben enorm dankbaar dat mij de zorg is toevertrouwd maar mijn kinderen hoeven nergens dankbaar voor te zijn. Dat krijgen ze wel vaak te horen en een ontmoeting met een wildvreemde dame liet mij inzien wat dat kan veroorzaken.

Meer weergeven