Boekreview: Het huis voor ongewenste meisjes van Joanna Goodman.

Een aangrijpende roman over kinderen tussen wal en schip.

Deze roman houdt je geboeid tot de laatste ontknoping.

Boekrecensie: Het huis voor ongewenste meisjes van Joanna Goodman.

Quebec, 1950.

Als Maggie op haar vijftiende verliefd wordt en zwanger raakt, dwingen haar ouders haar tot adoptie. 

De rest van haar leven voelt Maggie het gemis.

 

Haar dochtertje Elodie komt in een door nonnen gerund tehuis terecht.

Wanneer een nieuwe wet bepaalt dat psychiatrisch ziekenhuizen voortaan meer subsidie ontvangen dan weeshuizen, verklaar de kerk de kinderen in haar zorg tot patiënt om dat geld op te strijken.

 

Met een pennenstreek wordt een generatie aan verloren kinderen gecreëerd en Elodie raakt net als duizenden anderen verstrikt in het systeem.

 

Dit is het verhaal van een moeder en een dochter die moeten vechten om zichzelf en elkaar, terug te vinden.

Een prachtig geschreven en aangrijpend boek.

Een echte page turner.

Een boek dat je bij blijft.

 

In dit boek draait het om een onderwerp dat in de Canadese geschiedenis absoluut niet onderbelicht mag blijven.

Het boek begint in 1948 in Quebec waar de 14 jarige Maggie met haar familie woont. 

Ze helpt haar vader mee in zijn zadenbedrijf en heeft drie jongere zusjes en een oudere broer. Stiekem is ze verliefd op de buurjongen. 

Haar vader is Engels en haar moeder Frans, dit leidt nogal eens tot verschillende inzichten onder andere in de opvoeding.

Uiteindelijk raakt ze ongewenst zwanger van haar buurjongen en moet ze ergens anders gaan wonen zodat niemand weet dat ze zwanger is en de baby na de bevalling kan worden afgestaan.

 

Na de zwangerschap probeert ze haar leven weer op te pakken.

Het lukt haar niet zwanger te raken en haar huwelijk verkeerd in zwaar weer, daarnaast kan ze haar vroegere buurjongen niet vergeten en wil ze hem vertellen wat er is gebeurd. 

 

In het boek volg je het leven van haar dochter, Elodie en het leven van Maggie.

Vreselijk als je leest hoe jonge meisje in weeshuizen bestempeld werden als psychiatrisch patiënt omdat dat meer opleverde.

De straffen, mishandeling en de ontberingen waaraan de meisjes blootgesteld worden zijn vreselijk.

Uiteindelijk op 17-jarige leeftijd mag Elodie de echte wereld in en op eigen benen gaan staan. 

Maar hoe doe je dat als je geen idee hebt wat die echte wereld inhoud en zal ze haar moeder ooit kunnen vinden?

 

Een boek dat je aangrijpt en je vanaf het begin niet loslaat.

Je koopt het boek o.a. bij Bol.com

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0